مقدمه

این مسئله به عنوان یک نیاز طبیعی درونی در نوجوانان و جوانان وجود دارد و باید به طور صحیح و منطقی با آن برخورد شود. سپس به بررسی اهمیت سواد جنسی در دوره نوجوانی پرداخته می‌شود و این نکته مطرح می‌شود که این مسئله یکی از تحوالت دوران بلوغ است که باید با آگاهی مناسب و ادراک درست از آن مواجه شود. به منظور حفظ ادب و احترام به ارزش‌های اجتماعی، توصیه می‌شود که هنگام بحث درباره سواد جنسی، از استفاده از اصطلاحات یا مثال‌هایی که ممکن است باعث واکنش‌های ناخواسته شود، پرهیز شود. بر خلاف این، محتوای بحث باید مملو از ادب و حیا باشد و به نوجوانان الگوی مطلوبی در این زمینه ارائه شود.

گامهای آموزش سواد جنسی

گام اول

ر طول دوره نوجوانی، تحولات جسمی، شناختی، روانی و عاطفی اتفاق می‌افتد که می‌تواند پیامدهای مختلفی برای نوجوانان داشته باشد. این دوره می‌تواند به عنوان یک دوره گذار از کودکی به جوانی در نظر گرفته شود و در آن، نوجوانان به مرور زمان به استقلال فردی خود رسیده و با تحولات مختلف مواجه می‌شوند.

گام دوم

تحوّلات مهم شناختی در دوره نوجوانی مورد بررسی قرار می‌گیرد. این تحوّلات شامل شکل‌گیری تفکر ذهنی، تفکر منطقی، تفکر انتقادی، شکل‌گیری فراشناخت و خودآگاهی، خودمحوری و خودقوی‌پنداری، استقلال طلبی، و رشد عمیق احساسات و عواطف می‌شود. پیامدهای این تحوّلات شامل حساسیت نسبت به انتقاد دیگران، احساس منحصر به فرد بودن، احساس شکست‌ناپذیری و ریسک‌پذیری باال، آرمان‌گرایی و عیب‌جویی، مشکل در تصمیم‌گیری‌های روزمره، تکروی و کنارزدن دست کمک دیگران، و تصمیم‌گیری عاطفی و احساسی می‌باشد.

گام سوم

به تحوّلات جسمی در دوره نوجوانی پرداخته می‌شود، که به دلیل رشد هورمون تستوسترون، شامل بروز صفات اولیه و ثانویه جنسی می‌شود. این تحوّلات همراه با تمایل جنسی و حس شهوتی در نوجوانان اتفاق می‌افتد. تأکید بر این مسئله است که حسّ شهوت نیازی است که باید رفع شود و خداوند آن را به منظور گسترش نسل، آزمایش و رشد بندگان، و بهره‌برداری از آن، درون ما قرار داده است.

گام چهارم

به اخلاق جنسی پرداخته می‌شود. راه‌های مختلف برخورد با حس شهوت نظیر سرکوبگری، رهاگری، و معتدالنه بررسی می‌شود. ازدواج به عنوان راه معتدل رفع این نیاز معرفی می‌شود و به عنوان یک عمل مباح و حتی مستحب تلقی می‌شود. در صورتی که شخص توانایی نگهداری از خود را در برابر گناه نداشته باشد، ازدواج برایش واجب است. در صورتی که شخص قادر به ازدواج نباشد، حیاء و خود‌کنترل مورد تأکید قرار می‌گیرد تا زمانی که شرایط ازدواج برای او فراهم شود. به طور کلی، این دوره تربیتی به تربیت نوجوانان در مسیر توانمندسازی و مدیریت احساسات و نیازهای شخصی و جنسی آن‌ها می‌پردازد تا به رشد سالم و معتدل در این دوره مهم از زندگی خود بپردازند.

اصول و هنجارهای اخلاق جنسی

بر اساس احکام دینی و آیات قرآن می‌توانند به شرح زیر باشند:

هر چیزی که باعث پیدایش احساس شهوت جنسی درون انسان شود، گناه است و باید از آن دوری کرد.
تنها راه رفع معتدل این نیاز، ازدواج است و تا زمان ازدواج نیز، فقط حیاء باید مورد توجه قرار گیرد.
برای بستن دروازه چشم، باید حواس خود را در فضای حقیقی و مجازی (فضای شبکه و رسانه) جمع کرد.
خواندن مطالبی که باعث پیدایش احساس شهوتی می‌شود، گناه است، حتی اگر مطالب علمی یا دینی باشند.
کم‌کم باید سربه‌زیری و چشم‌بستن را تمرین کنیم و هر حرفی را نباید گوش دهیم و راجع به آن صحبت کنیم.
ولی و کنجکاوی در مسائل جنسی باید سرکوب شود.
نوجوانان باید از مصرف غذاهای تند و تیز خودداری کنند و در صورت فشار، روزه‌گرفتن راهکار مناسبی است.
برای حفظ اخلاق جنسی، لباس‌های مناسبی باید انتخاب شود و حمام و دستشویی طولانی نشود.

این اصول و هنجارها بر اساس احکام دینی و آیات قرآن تدوین شده‌اند و هدف آنها، رشد اخلاقی و جنسی سالم در افراد مومن است.

پیامدهای رعایت و عدم رعایت حیا

پیامدهای رعایت حیاء درباره‌ی نیاز جنسی

افرادی که حیاء را رعایت می‌کنند، به شخصیت سالمی می‌رسند و از لحاظ روحی و اخلاقی قوی و پایدارند.
رعایت حیاء می‌تواند به رشد عقل و اراده کمک کند؛ زیرا افرادی که حیاء را رعایت می‌کنند، قدرت اراده و کنترل ذهن بیشتری دارند.
رعایت حیاء می‌تواند به تقویت و تقویت خانواده‌های قوی و صمیمی کمک کند؛ زیرا افرادی که حیاء را رعایت می‌کنند، به عنوان اعضای خانواده بهتر عمل می‌کنند.
افرادی که حیاء را رعایت می‌کنند، معمولاً برنامه‌مند و منظم هستند؛ زیرا حیاء به آن‌ها کمک می‌کند تا در تصمیم‌گیری‌هایشان متداول و هدفمند باشند.

پیامدهای عدم رعایت حیاء درباره‌ی نیاز جنسی

افرادی که احساس حیاء نمی‌کنند و به آزادی بیش از حد مشغول هستند، ممکن است شخصیت مریضی داشته باشند و از لحاظ روانی و اخلاقی ناپایدار باشند.
عدم رعایت حیاء ممکن است منجر به تخریب عقل و اراده شود؛ زیرا افرادی که احساس حیاء نمی‌کنند، ممکن است در مواجهه با نیازهای جنسی خود کنترل را از دست بدهند.
عدم رعایت حیاء ممکن است منجر به بیشتر شدن عطش جنسی شود؛ زیرا افرادی که احساس حیاء نمی‌کنند، ممکن است در تعقیب لذت‌های جنسی بیش از حد ادامه دهند.
عدم رعایت حیاء ممکن است به فاسد کردن جو جامعه کمک کند؛ زیرا افرادی که احساس حیاء نمی‌کنند، ممکن است رفتارهایی نامناسب و غیر اخلاقی داشته باشند که به فساد جامعه منجر شود.