ارتباط خوب: پل ارتباطی میان معلم و دانش‌آموز

ارتباط خوب، رکن اساسی تعلیم و تربیت و زمینه‌ساز یادگیری عمیق و موثر است. این نوع ارتباط، رابطه‌ای صمیمی، عمیق، موثر و مبتنی بر احترام متقابل بین معلم و دانش‌آموز است که در آن، هر دو طرف احساس امنیت، ارزشمندی و حمایت می‌کنند.

در اینجا به برخی از مولفه‌های کلیدی ارتباط خوب در کلاس درس می‌پردازیم:

1. صمیمیت و شوخی:

ایجاد فضایی صمیمی و شاد در کلاس درس، به کاهش اضطراب دانش‌آموزان و افزایش تمایل آنها به یادگیری کمک می‌کند. معلم می‌تواند با شوخی‌های مناسب، لبخند بر لب دانش‌آموزان بنشاند و فضایی دلنشین برای تعاملات کلاسی ایجاد کند.

2. احترام و شخصیت بخشی:

معلم باید با احترام گذاشتن به دانش‌آموزان، شخصیت آنها را ارج نهاده و به آنها احساس ارزشمندی بدهد. این امر مستلزم گوش دادن فعال به صحبت‌های دانش‌آموزان، در نظر گرفتن نظرات آنها و پرهیز از هرگونه توهین یا تحقیر است.

3. صحبت از دغدغه‌های دانش‌آموز:

معلم باید به دغدغه‌ها و مسائل دانش‌آموزان توجه کند و فضایی امن برای صحبت کردن آنها در مورد این مسائل فراهم کند. این امر می‌تواند از طریق گفتگوی فردی با دانش‌آموزان یا برگزاری جلسات مشاوره گروهی انجام شود.

4. اظهارشخصیت و اثبات مقبولیت:

معلم باید با اعتماد به نفس و صلابت در کلاس درس حاضر شود و دانش‌آموزان را به خود و توانایی‌های خود باور داشته باشد. این امر مستلزم داشتن دانش و تخصص کافی، تسلط بر فنون تدریس و برخورد قاطع و در عین حال عادلانه با دانش‌آموزان است.

5. اقتدار و برخورد با ناهنجاری‌های خاص:

معلم باید با وضع قوانین روشن و مشخص در کلاس درس، اقتدار خود را حفظ کند و با ناهنجاری‌ها و تخلفات دانش‌آموزان به طور قاطع و عادلانه برخورد کند. این امر مستلزم داشتن نظم و انضباط در کلاس درس و برخورد مناسب با دانش‌آموزان متخلف است.

6. تشویق کارهای خوب:

معلم باید با تشویق و قدردانی از کارهای خوب دانش‌آموزان، انگیزه آنها را برای یادگیری و تلاش بیشتر افزایش دهد. این تشویق می‌تواند شامل دادن نمره خوب، تعریف و تمجید شفاهی، اهدای جوایز و … باشد.

7. تقبیح کارهای بد:

معلم باید با تقبیح و تذکر به موقع کارهای بد دانش‌آموزان، آنها را از عواقب رفتار خود آگاه کند و به آنها در اصلاح رفتارشان کمک کند. این تذکر باید با لحنی قاطع و در عین حال محترمانه انجام شود و از هرگونه توهین یا تحقیر پرهیز شود.

8. تشویق افراد ضعیف:

معلم باید با صبر و حوصله به دانش‌آموزان ضعیف کمک کند تا در یادگیری پیشرفت کنند. این امر می‌تواند شامل ارائه توضیحات تکمیلی، برگزاری کلاس‌های تقویتی، تشویق آنها به تلاش بیشتر و … باشد.

9. تنبیه افراد پررو:

تنبیه باید آخرین راه حل برای برخورد با دانش‌آموزان پررو باشد. معلم باید قبل از هر چیز با صحبت با دانش‌آموز و والدین او، علت رفتار او را ریشه‌یابی کند و در صورت نیاز، از مشاوره روانشناس یا متخصصان دیگر کمک بگیرد.

در نظر گرفتن این مولفه‌ها و تلاش برای ایجاد ارتباطی صمیمی، عمیق و موثر با دانش‌آموزان، می‌تواند به ارتقای کیفیت آموزش و یادگیری در کلاس درس و پرورش نسلی فرهیخته و موفق کمک کند.